Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι, Είναι η πρώτη φορά μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που η εργατική τάξη καλείται να επιθεωρήσει τις δυνάμεις της σε πολεμικές συνθήκες. Σε συνθήκες που τις χαρακτηρίζουν οι συγκρούσεις μεταξύ τακτικών στρατών, γενικευμένη πολεμική προετοιμασία των καπιταλιστικών κρατών σε όλο τον κόσμο, ο κίνδυνος γενίκευσης ενός Τρίτου Παγκόσμιου Ιμπεριαλιστικού Πολέμου ορατός.
Οι επιπτώσεις των πολεμικών εξελίξεων επισπεύδουν το ξέσπασμα μιας νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Αυτό που βιώνουμε σήμερα είναι «σταγόνα στον ωκεανό» σε σχέση με αυτά που έρχονται και κανένας δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει μόνος του. Η ακρίβεια θα μεγαλώσει, οι μισθοί θα χάσουν παραπέρα την αγοραστική τους δύναμη, οι εργοδότες θα αξιοποιήσουν ακόμη πιο αποφασιστικά τις νομοθετικές αντεργατικές διατάξεις για τον εργάσιμο χρόνο, τις ελαστικές και ευέλικτες σχέσεις εργασίας. Οι αστικές κυβερνήσεις στο όνομα της «εθνικής ομοψυχίας» θα εντείνουν την καταστολή για να πειθαρχήσει η εργατική τάξη στο ενδεχόμενο επιστρατεύσεων στα πολεμικά μέτωπα, στις φάμπρικες και τις υπηρεσίες που θα τα υποστηρίζουν.
Η εργατική τάξη δεν μπορεί να περιμένει παλιούς, αναβαπτισμένους και νέους σωτήρες. Η αστική τάξη της χώρας μας και όλων των καπιταλιστικών χωρών, ανεξάρτητα από την συνταγή πολιτικής διαχείρισης που επιλέγουν με κύριο στόχο την ενσωμάτωση των εργαζομένων στα συμφέροντα της, έχουν στόχους κερδοφορίας σε αυτή την κατεύθυνση. Κατά την προετοιμασία του γενικευμένου πολέμου, με την παραγωγή και τις αγοραπωλησίες οπλικών συστημάτων, κατασκευή πολεμικών εγκαταστάσεων και εργοστασίων, ενέργειας κτλπ. Κατά την εμπλοκή στα μέτωπα, για το ποιος θα πάρει τι την επόμενη ημέρα, στον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των κόμβων και τους δρόμους μεταφοράς προϊόντων και ενέργειας. Για το ποιος θα πάρει τι, στην ανοικοδόμηση των ερειπίων που θα αφήσουν πίσω τα πολεμικά μέτωπα.
Μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε. Μπορούμε μέσα από αυτή την κόλαση να βγούμε με τις ελάχιστες δυνατόν επιπτώσεις και νικητές, τσακίζοντας την αιτία που την γέννα και αυτούς που την υπηρετούν.
Μπορούμε στα επιτεύγματα της επιστήμης να αλλάξουμε κατεύθυνση και αντί για βαλλιστικούς πυραύλους, όπλα, πυρηνικά, που παράγονται και καταναλώνονται για την σφαγή αμάχων και στρατιωτών, να τα υποτάξουμε στην μείωση του εργάσιμου χρόνου εργασίας με πλήρη αποδοχές που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων. Στην μείωση των ορίων συνταξιοδότησης. Στην προώθηση ενός δωρεάν και πλήρη επανδρωμένο σε εγκαταστάσεις, εξοπλισμό, υλικά και προσωπικό σύστημα υγείας. Στην ανάπτυξη της δωρεάν και αναβαθμισμένης μόρφωσης. Στις ανάγκες πρόβλεψης και προστασίας από φυσικές καταστροφές, στις ανάγκες προβλέψεις και προστασίας για την υγεία και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, στα μέσα συγκοινωνίας και σε κάθε πλευρά της καθημερινότητας των εργαζομένων που θα εξασφαλίζει μία πανανθρώπινη ζωή χωρίς πολέμους, φτώχεια, εξαθλίωση και προσφυγιά.
Οι κινητοποιήσεις για το έγκλημα στα Τέμπη, οι πανελλαδικές απεργίες των τελευταίων ετών, ο συντονισμός των εργαζομένων σε 20 λιμάνια 6 χωρών, τα εκατοντάδες νέα σωματεία, η σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 4 Απριλίου 2026 και συμμετείχαν 720 Σωματεία με πάνω από 2000 αντιπροσώπους, έδειξαν ότι το εργατικό λαϊκό κίνημα είναι εδώ, ανασυντάσσεται και βγαίνει στην αντεπίθεση.
Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι
140 χρόνια πέρασαν από την Πρωτομαγιά στο Σικάγο που οι εργάτες και οι εργάτριες οργανώθηκαν σε σωματεία και ως τάξη συγκρούστηκαν με την τάξη των βιομηχάνων, το αστικό κράτος τους, το πολιτικό σύστημα και τους παρακρατικούς μηχανισμούς τους, διεκδικώντας 8ωρο ώρες εργασία, 8 ώρες ελεύθερο χρόνο, 8 ώρες ξεκούραση. 90 Χρόνια από την πρωτομαγιά του 1936 στην Θεσσαλονίκη που οι εργάτες και οι εργάτριες σε μια περίοδο μεσοπολέμου, όπως και η σημερινή, διεκδικώντας καλύτερες αμοιβές και ανθρώπινο ωράριο συγκρούστηκαν με την ίδια ακριβώς τάξη.
82 χρόνια από την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή που 200 κομμουνιστές, πρωτοπόροι εργάτες στην πλειοψηφία τους συνδικαλιστές, φυλακισμένοι από την περίοδο του μεσοπολέμου για την συνδικαλιστική και πολιτική τους δράση που αφορούσε το ψωμί του λαού, παραδομένοι στους κατακτητές από το ελληνικό αστικό κράτος, εκτελούνται από τους Ναζί, για να φοβηθεί ο λαός της χώρας μας. Συμβολίζουν μια γενιά που απέδειξε ότι η εργατική τάξη μπορεί να αντιμετωπίσει λιμούς και επιστρατεύσεις, πολέμους και εξαθλίωση, να ξεκινήσει άοπλη απέναντι σε πολεμικές μηχανές που μοιάζουν ανίκητες και να τους δημιουργήσει σοβαρά πλήγματα, να δημιουργήσει τακτικό στρατό που προασπίζεται αποτελεσματικά την ζωή και την ελευθερία του λαού. Πάνω από όλα απέδειξε ότι η εργατική τάξη μπορεί να πάρει την εξουσία στα χέρια της και να καταργήσει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όπως απεικονίζεται και στις φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα, στάθηκαν αγέρωχοι στο εκτελεστικό απόσπασμα, γιατί ήταν απλοί άνθρωποι όπως όλοι οι εργαζόμενοι σήμερα και επειδή έζησαν το αρχικά φαινομενικά ακατόρθωτο να γίνεται κατορθωτό, ήταν σίγουροι ότι ο κόσμος θα αλλάξει και η θυσία τους δεν πάει χαμένη. Στάθηκαν απέναντι στους φονιάδες με αξιοπρέπεια, γιατί εμπιστεύτηκαν τις μελλοντικές γενιές της εργατικής τάξης ότι θα ολοκληρώσουν αυτό που δεν πρόλαβαν οι ίδιοι.
Κάθε γωνιά της χώρας χιλιάδες αγωνιστές εργάτες και εργάτριες έχουν δώσει τη ζωή τους για μια καλύτερη ζωή. Στη Πόλη της Λαμίας και στην Φθιώτιδα, πάλεψαν και θυσιάστηκαν αδέρφια μας εργάτες, όπως ο Ηλίας Ρίζος μακαρωνεργάτης που ήταν ένας από τους 200 της Καισαριανής ή ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λαμίας Σιάτρας Αθανάσιος και ο …………που εκτελέστηκαν που απο τους Γερμανούς Ναζί κατακτητές κατά την περίοδο της κατοχής.
Οι πολιτικοί απόγονοι των υπερασπιστών και συνεργατών των Ναζί και των ταγματασφαλιτών, οι σημερινοί χαφιέδες και τα τσιράκια των αφεντικών. Οι καταδικασμένοι φασίστες για την δολοφονία του Μεταλλεργάτη και λαϊκού καλλιτέχνη Παύλο Φύσσα, την δολοφονία φτωχών μεταναστών, την απόπειρα δολοφονίας συνδικαλιστών αγωνιστών, μπράβοι των αφεντικών στις απεργίες των εργατών κ.ο.κ. μην τολμήσουν να ξαναπατήσουν το πόδι τους στην Ρούμελη, την πόλη μας, όπως έκαναν στα μουλωχτά πέρσι την Πρωτομαγιά. Φέτος οι εργαζόμενοι της Λαμίας θα τους περιμένουν με την ανάλογη υποδοχή.
Η πρωτομαγιά είναι απεργία και γιορτή της εργατικής τάξης. Είναι κορυφαία ημέρα που ως τάξη επιθεωρούμε τις δυνάμεις μας για τις επόμενες μάχες σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε πόλη και χωριό για ότι πρόβλημα αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητα μας. Επιθεωρούμε την αποτελεσματική δυνατότητα οργάνωσης των σωματείων μας, την συμμαχία με τους φτωχούς αυτοαπασχολούμενους και τους αγρότες, την νεολαία, τους συνταξιούχους και τις γυναίκες. Είναι η ημέρα που τα πάντα, μα τα πάντα σταματούν να παράγουν. Όλοι, μα όλοι βάζουμε μπροστά τα πανό μας, πιάνουμε το χέρι ο ένας στον άλλο και ως τάξη δείχνουμε την υπέροχη μας, απέναντι στην τάξη που για τα κέρδη της μας ξεζουμίζουν στην «Ειρήνη» της, μας θυσιάζει στους πολέμους της και για αυτό ακριβώς τον λόγο η ανατροπή της είναι ρεαλιστική. Χαφιέδες σε αυτή την υπόθεση που αφορά το μέλλον των παιδιών μας, δεν χωρούν και δεν θα σταθούν.
Θέλουμε να δουλεύουμε για να ζούμε, όχι να ζούμε για να δουλεύουμε.
Έχουμε ανάγκη το 7ωρο- 5νθερο- 35ωρο γιατί δεν θέλουμε να γίνουμε σκλάβοι του 21ου αιώνα για χάρη των συμφερόντων των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Θέλουμε να έχουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας υποχρεωτικές, μεροκάματα που να καλύπτουν τις ανάγκες μας και συνθήκες ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για να μην σκοτωνόμαστε. Θέλουμε μόρφωση για τα παιδιά μας, νοσοκομεία και υγεία, συντάξεις για τα γεράματά μας. Θέλουμε όσα μας στερούν, όλοι αυτοί, που εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα της δουλειά μας για λογαριασμό τους.
Δίνουμε υπόσχεση ότι συνεχίζουμε σε αυτόν τον δρόμο. Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά.
Παίρνουμε όλοι μέρος μαζικά στην Πρωτομαγιάτικη Απεργία
Και στην απεργιακές συγκεντρώσεις
Παρασκευή 1η Μαΐου πλατεία πάρκου Λαμία 10:00 πμ
Παρασκευή 1η Μαΐου κεντρική Αταλάντης 10:00 πμ
Από το Σικάγο, στην Καισαριανή Ζήτω η 1η Μάη και η πάλη η ταξική!!
