Χαμένος αγώνας είναι μόνο αυτός που δεν δόθηκε ποτέ! Με αυτό το σκεπτικό, ο ΟΜΦΙΔΑΣ βρέθηκε χθες βράδυ στο Κάστρο της Λαμίας, υψώνοντας μια δυνατή, συμβολική φωνή διαμαρτυρίας για τη σιωπηλή δολοφονία του πρασίνου στην πόλη μας.
Η Λαμία αργοσβήνει κάτω από τόνους τσιμέντου. Σε έναν τόπο όπου οι ανάσες οξυγόνου είναι ήδη ελάχιστες, η απουσία οποιασδήποτε σοβαρής φιλοπεριβαλλοντικής πολιτικής μετατρέπει γειτονιές και πλατείες σε ασφυκτικά καμίνια.
- Το έγκλημα της Πλατείας Πάρκου:Με το πρόσχημα μιας «ανάπλασης», δέντρα δεκαετιών εξαφανίστηκαν. Στη θέση τους φυτεύτηκαν ελάχιστα, με γελοίες δικαιολογίες, αλλοιώνοντας οριστικά το μικροκλίμα και μετατρέποντας το Κέντρο της ΛΑΜΙΑΣ σε αφιλόξενη ζώνη!
- Η νυχτερινή εξαφάνιση:Στους πεζόδρομους και τα πεζοδρόμια, τα δέντρα κόβονται νύχτα και οι ρίζες τους τσιμεντώνονται, χωρίς καμία διάθεση αντικατάστασης.
- Το βάρβαρο κλάδεμα:Αυτό που αποκαλείται «φροντίδα» είναι στην πραγματικότητα κατακρεούργημα. Κορμοί κομμένοι σύριζα και γυμνά παλούκια αποκαλύπτουν μια αισθητική ερήμωσης.
- Η εξυπηρέτηση συμφερόντων:Κάθε φορά που ένα δέντρο «ενοχλεί» μια τέντα ή τα τραπεζοκαθίσματα ενός καταστήματος, ο Δήμος σπεύδει να το ξεριζώσει, εφευρίσκοντας πρόχειρες δικαιολογίες για τα αδικαιολόγητα.
- Η γενικευμένη ισοπέδωση:Το ίδιο μανιακό «ξεκλήρισμα» επεκτείνεται στο Κάστρο, γύρω από το Νοσοκομείο και στα στρατόπεδα της περιοχής, πάντα πίσω από βολικές δικαιολογίες περί «αναπλάσεων» και «πυρασφάλειας».
Το αστικό πράσινο δεν είναι πολυτέλεια· είναι όρος επιβίωσης, υγείας και ποιότητας ζωής. Δεν ζητάμε απλώς αισθητικές παρεμβάσεις, απαιτούμε ριζική αλλαγή νοοτροπίας.
Οι άμεσοι στόχοι μας για μια βιώσιμη Λαμία:
- Άμεση αναπλήρωση κάθε χαμένου δέντρου και μαζικές δεντροφυτεύσεις σε κάθε γειτονιά.
- Δημιουργία νησίδων πρασίνου στο κέντρο και σε κάθε γειτονιά.
- Μετατροπή της Παλιάς Δεξαμενής στην Ταράτσα σε βοτανικό κήπο, συνδέοντάς τον με πεζοδρόμους και ποδηλατοδρόμους με την υπόλοιπη πόλη.
- Ανάπλαση και προστασία του Παραποτάμιου Δάσους του Σπερχειού, ώστε να αναδειχθεί σε ζωντανό πνεύμονα και προορισμό.
Η πόλη μας ανήκει στους κατοίκους της και στη ζωή που γεννιέται, όχι στο γκρίζο του τσιμέντου. Ας γίνουμε όλοι η φωνή των δέντρων πριν σιγήσουν για πάντα.
Γιατί το φυσικό περιβάλλον είναι η επιβίωση μας και όχι πολυτέλεια